W ramach realizacji projektu „Bajki pomagajki” w świetlicy klasy 1b odbyły się zajęcia, które przeniosły dzieci w świat wyobraźni, emocji i małych wielkich zwycięstw nad strachem. Tym razem motywem przewodnim był lęk przed pająkami – uczucie znane wielu dzieciom, a często trudne do nazwania i zrozumienia.
Przewodnikami po tej niezwykłej przygodzie stali się bohaterowie terapeutycznej opowieści – Nomik, Drzewik i Drobik. Ich historia, pełna ciepła i subtelnego humoru, w przystępny sposób ukazała uczniom, że nawet największy lęk można oswoić, gdy spojrzy się na niego z odwagą i ciekawością. Bajka stała się pięknym przypomnieniem znanego powiedzenia, że „strach ma wielkie oczy”, a jednocześnie pokazała, że istnieją skuteczne sposoby radzenia sobie z obawami.
Zainspirowane opowieścią dzieci stworzyły wspólnie imponującą sieć pajęczą z włóczki, która poruszyła wyobraźnię uczniów, ale przede wszystkim stała się symboliczną przestrzenią do dzielenia się emocjami. Każda nitka była jak wypowiedziane na głos uczucie – ważne, zauważone i przyjęte. Powstała sieć stała się także elementem zabaw ruchowych, wprowadzając radość, śmiech i poczucie wspólnoty.
Nie zabrakło również działań twórczych – uczniowie z ogromnym zaangażowaniem lepili z gliny własne pajączki. W ich pracach można było dostrzec nie tylko kreatywność, ale także proces oswajania lęku – pająki przestawały być groźne, a stawały się przyjaznymi, niemal bajkowymi towarzyszami.
Zajęcia przebiegły w atmosferze bezpieczeństwa, otwartości i wzajemnego wsparcia. Dzięki wykorzystaniu bajki terapeutycznej dzieci mogły lepiej zrozumieć swoje emocje oraz odkryć, że każdy strach można stopniowo pokonać – krok po kroku, w swoim tempie.
Takie spotkania pokazują, jak wielką moc mają opowieści i wspólne działania – potrafią nie tylko uczyć, ale przede wszystkim wzmacniać i dodawać odwagi.
Zapraszam go galerii zdjęć.
Martyna Tokarz